Welkom bij het volgende hoofdstuk van deze bloedstollend spannende roman. Jullie zitten natuurlijk allemaal in spanning over mijn wandeling naar mount doom. Ik zal jullie niet langer in spanning laten en in deze update kunnen jullie gedetailleerd lezen hoe het mij is vergaan :P

Na Rotorua gingen we de volgende ochtend vroeg dus naar Taupo en daar hebben we nog een beetje rondgelopen in de buurt, maar het regende de hele tijd dus zijn we uiteindelijk maar teruggegaan en hebben we wat gepould en zijn we daarna ons mandje in gekropen. De volgende dag gingen we met de bus naar National Park, een klein dorpje dat grenst aan 2 national parks: Tongariro National Park en Whanganui National Park. De reden dat we naar national park zouden gaan was om een wandeling van 20 km te maken door Tongariro national park langs de vulkaan mount Ngauruhoe (vanaf nu Mount Doom das makkelijker schrijven) die is gebruikt als Mount Doom in de LOTR films. We zouden 2 nachten in National Park blijven en dan doortrekken naar Wellington. We moesten dan wel goed weer hebben om die wandeling te doen, want met regen enzo werd het sterk afgeraden om de wandeling te gaan doen, omdat het dan simpelweg te gevaarlijk was. We hadden alleen helaas al een paar dagen lang regen gehad, dus we waren al bang dat we extra nachten in National Park moesten blijven omdat we die wandeling wel meuga graag wilden doen. Toen we eenmaal in National Park aankwamen zaten daar tot onze verbazing Koos en Ruben :O Oh My God!!!! I mean, are you serious?:O OMG

Dat zijn 2 goozahs van de AB groep en die we in Auckland en Paihia ook al hadden gezien. Dus dat was een welkome verrassing aangezien het 2 bijzonder fijne knullen zijn. We gingen ff snel inchecken en onze spullen de kamer in bonjouren om daarna fijn met de jongens bij te kletsen onder het genot van een lekker kopje warme thee. We sliepen daar in het YHA hostel wat een hostel-keten is door heel de wereld heen en waar je lid van kan worden en korting krijgt. Wij hebben daar dus besloten om lid te worden voor 42 dollar en daarvoor kregen we ook nog een gratis nacht in een hostel naar keuze en een voucher voor $5 extra korting voor een YHA hostel in Australie. Het is dus al met al best voordelig om lid te worden aangezien we dan ook nog in australie goedkoper in hostels kunnen slapen.

Na lekker over koetjes en kalfjes te hebben gepraat hebben we een videoband gehuurd om daar te gaan kijken (ja in hostels hebben ze hier nog videobanden, lekker nostalgisch) En de keuze was gevallen op LOTR deel 2. We waren per slot van rekening toch in nieuw zeeland. Na die film zijn we naar bed gegaan omdat we de volgende dag onze energie wel zouden kunnen gebruiken dachten wij zo. We hadden trouwens te horen gekregen dat de wandeling waarschijnlijk wel door zou gaan, dus hadden we de wandeling geboekt voor $30 en voor $15 had ik nog een regenbroek, wandelschoenen en handschoenen gekocht, omdat het daar nog verrekte koud kan zijn, aangezien je hoogtes van 2000 meter bereikt.

De volgende dag werden we wakker om vol goede moed te wandeling te gaan maken (die trouwens de Tongariro Alpine Crossing heet) En moeder natuur was ons zeer goed gezind aangezien we de hele dag alleen maar stralende zon hebben gehad :) We hebben echt super veel geluk gehad met het weer. Want Koos en Ruben zaten al een paar dagen in National Park om te wachten op goed weer en wij kwamen dus meteen met goed weer aan:) We werden met een busje om 8 uur naar de plek van bestemming gereden en we werden meedegedeeld dat we precies om 4 uur weer bij het einde moesten zijn, omdat we anders 100 dollar moesten betalen om weer opgehaald te worden naar het hostel terug. De krenten! We werden afgezet bij het begin van de wandeling en begonnen meteen met goede moed wat vrijwel meteen resulteerde in een flinke voorsprong op het peloton. We waren met andere woorden meteen gedemarreerd. We begonnen de wandeling allemaal met goede moed en de kodakken bij de hand omdat we meteen al in een super mooie omgeving waren aangekomen met super mooie uitzichten en meteen ook al uitzicht op de beroemde Mount Doom. De wandeling was 19,5 km en er werd een tijd van 6-8 uur geadviseerd. Dan kwam je langs mount doom en ging je er dus niet op. Dat was een side-track en daar stond ongeveer 3 uur voor. We hebben de eerste paar kilometer in een razend tempo afgelegd tot we bij het eerste stuk serieus klimmen waren aangekomen. Toen werden gauw de kerels van de jongetjes gescheiden en bleek dat wij godzeidank bij de kerels behoorden. Na het eerste stuk klimmen waren we dan na een uur of 2 aangekomen bij de side-track naar mount doom. Daar zijn we even gestopt tot we aan de beklimmen van de vulkaan begonnen. We hadden namelijk van een lange man met een grijze baard een ring in ontvangst genomen en tegen een kleine vergoeding hadden wij aangeboden dat wij die ring wel in de vulkaan wilden gooien.

De beklimming

Het begon met dat Simon zei, zo hee die is stijl (dat was die ook) en zei dat we daar heus neit meteen op zouden gaan, maar dat we vast zouden gaan zigzaggen. En wat bleek: mooi niet! We moesten eerst een stuk naar de voet van de vulkaan lopen en daarna zouden we dan echt aan de vulkaan zelf beginnen. Maar wat het lastige is van een vulkaan beklimmen is ten eerste dat het meestal verschrikkelijk stijl is, maar dus ook dat het vulkanische ondergrond is wat inhoudt dat er overal stenen liggen die helemaal niet vast liggen en je dus bij elke stap die je zet 3/4 van de stap weer naar beneden glijdt/rolt. :( Dat betekend dus dat de tocht omhoog aanzienlijk veel langer duurt en veeeuuuul zwaarder is dan wanneer het gewone ondergrond is. En daarbij kwam ook nog dat we vrijwel meteen aan de voet van de vulkaan geen paaltjes meer zagen met de route, dus dat we zelf maar besloten om gewoon recht die vulkaan op te lopen. Het was namelijk in het begin ook heel vaak super mistig, omdat er dan ineens een wolk op kwam zetten die de hele vulkaan en alles om ons heen in mist hulde. Het was trouwens ook echt een super mooie omgeving met allemaal bergen om ons heen. er staan al foto's op men blog, maar die beschrijven nog niet eens voor de helft hoe mooi het is daar! Nou, wij dus lekker die vulkaan op lopen en dat is zwaar he! Potjankwartjes zeg! Echt niet normaal hoor! Echt verreweg het zwaarste wat ik ooit heb gedaan. We hebben uiteindelijk iets meer dan 2 uur gedaan over de vulkaan op komen. want tussendoor moet je echt vaak stoppen om water te drinken en omdat je gewoon echt niet meer kan! En omdat je gewoon moet genieten van de omgeving waar wij jongemannen ons op dat moment begaven. Het was echt verschrikkelijk mooi! Het is ook de mooiste plek waar ik ooit ben geweest en waarschijnlijk ook waar ik ooit zal komen. Echt onvoorstelbaar mooi! Toen we eenmaal op de top aankwamen vielen we elkaar in de armen, blij met de prestatie die we zojuist hadden geleverd en daarna vielen onze monden open van verbazing hoe mooi het was. Want we hadden natuurlijk een super mooi uitzicht over het hele national park en omdat we ook super mooi de krater in konden kijken. Ook dat is een super mooi gezicht. Toen hebben we meteen de ring in de vulkaan gegooid en niet gewacht tot een gek wezen onze vinger af zou kunnen bijten ofzo, dat zou dom zijn om op dat moment te gaan twijfelen:P

Daarna zijn Koos en ik nog een rondje om de vulkaan heen gaan lopen en hebben we achteloos onze broodjes op gegeten op een vulkaan die 35 jaar geleden nog is uitgebarsten en dus gewoon een werkende vulkaan is. Toen we er omheen liepen waaide het ook echt verschrikkelijk hard! we werden bijna van de vulkaan afgeblazen zo hard ging het. Later hoorde we dat het ongeveer 80 km/h waaide boven op de vulkaan, dus dat is niet mis ay! (das australisch: ay spreek uit: eei) Daarna gingen we naar beneden en dat is als je doorhebt hoe het moet echt super gaaf! :D want je moet zeg maar gewoon op een soort ski manier naar beneden waardoor je de hele tijd gewoon naar beneden glijdt over en in de stenen, zodat je veel sneller beneden bent en het veel minder moeite kost. En daarbij komt dat het ook nog eens super cool is om te doen. Want het is echt enorm stijl hoor! K heb een foto waarop goed te zien is hoe stijl het is. Echt belachelijk! Toen we weer beneden aankwamen waren we super blij dat we dit hadden gedaan maar ook wel echt super moe, want natuurlijk helemaal niet raar is! daarna hadden we nog zo'n 13 km te gaan van de wandeling, dus dat was niet echt een leuk vooruitzicht:P Maar we gingen vol goede moed verder en moesten wel vrij snel weer een stuk klimmen wat niet heel fijn was. Maar het loonde zeker de moeite met weer super mooie uitzichten en uiteindelijk kwamen we op de top en hadden we een mooi uitzicht op de emerald lakes. Dat zijn 3 blauw/groene meren die die kleur hebben door alle vulkanische troep die erin zit. Metalen en weet ik wat niet al! Daar liepen we vervolgens langs heen en daarna liepen we door naar Blue lake wat we ook al vanaf de vulkaan hadden zien liggen. Daar liepen we langs en daarna gingen we nog een klein stukje omhoog en daarna kwamen we bij het punt waarvandaan we alleen nog maar naar beneden moesten. En dat was kut he! Tjeutje! Echt niet normaal! Dat is echt super zwaar voor je bovenbenen en je tenen komen de hele tijd tegen de voorkant van je schoenen aan dus na een paar keer doet dat pijn en dat blijft dan maar gewoon doorgaan:( Echt helemaal niet leuk! En dat was 6km lang, ongeveer 2 uur lang naar beneden lopen:( Echt heel vervelend. En we moesten wel door blijven lopen omdat we anders niet genoeg tijd hadden om de bus nog te halen. het was uberhaupt nog de vraag of we die zouden halen XD Maar we kwamen gelukkig precies om 4 uur bij de bus aan en we konden dus mee gaan :) We waren echt helemaal op maar het was het zeker allemaal waard!

Na de wandeling gingen we lekker douchen, warme kleren aan en eten en LOTR deel 3 kijken. Alleen hebben we daar niet meer dan een uur van gezien omdat we bijna in slaap vielen de hele tijd, dus zijn we om 12 uur maar naar bed gegaan, want de volgende dag moesten we er ook weer vroeg uit om met de bus naar wellington te gaan. Dat deden we dus de volgende dag en op weg naar Wellington zijn we nog bij een paar mooie natuurstukjes gestopt om wat mooie dingen te bekijken en daarna 1 nachtje in het YHA in Wellington (gratis door de voucher:)) en daarna de volgende dag met de ferry naar Picton, waar we dan officieel afscheid moesten nemen van het noordereiland :( Dat was niet erg leuk en er zijn ook zeker een paar tranen aan te pas gekomen kan ik je vertellen, maar we zijn wel als vrienden uit elkaar gegaan in ieder geval.

Dat was het voor nu, omdat ik nu al een tijdje achter elkaar zit te typen en k heb geen zin meer :P Dus morgen komt de rest en dan vertel ik meteen ook over de gletsjer die ik morgen ga beklimmen :) Booya! Fucking vet ay!

Tot morgen